برای امروز، فردا و همیشه‌ام

تولد ده سالگی پرشین بلاگ

مراسم پرشین بلاگ هم بالاخره برگزار شد. جشن تولد ده سالگی، مراسم بانوان، بلاگ دی و ... که اینها همه عنوان هستند و حداقل برای من یکی این چیزها مهم نیست. مهم این است که ده سال، نه سال، هشت سال، یا هر عدد دیگری، مهم این است که یک مدت زیاد، زمانی که دوره ی رشد و تغییر ما بوده، من با این آدمها و با این جمع بوده ام. مهم این است که از این طریق با آدمهایی آشنا شدم که نه مجازی هستند و نه فیلم و نه دروغ. آدمهایی که در هر روز زندگی من نقش دارند. آدمهایی که هر روز با آنها در تماس هستم. آدمهایی که تغییر، رشد و بزرگ شدنم را دیده اند. آدمهایی که شاید از خیلی جنبه ها هیچ سنخیتی با هم نداریم ولی همه یک نقطه مشترک داریم که ما را دور هم نگه میدارد. آدمهایی که همه اشان آن طور که من میخواهم، خوب نیستند ولی من خوب و بدشان را با هم دوست دارم. جمعی که از بودن در آن لذت میبرم. این آدمها دیگر خانواده ی من هستند. همان طور که قبلا هم گفته ام. نه غریبی ای در کار است نه رودربایستی ای و نه ناراحتی ای. آدم که توی خانه اش احساس ناراحتی نمیکند.

جای خیلیها خالی بود...

   + سمیرا نکوئیان Samira Nekooeeyan ; ۱:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٤/٢٥
comment نظرات ()