برای امروز، فردا و همیشه‌ام

تفال

ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک      حق نگه دار که من میروم الله معک

تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس     ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک
                                
در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن     کس عیار زر خالص نشناسد چو محک

گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم     وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یَک
                      
بگشا پسته ی خندان و شکر ریزی کن     خلق را از دهن خویش میانداز به شک
                           
چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد      من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک
                          
چون بر حافظ خویشش نگذاری باری؟

 ای رقیب از بر او یک دو قدم دور ترک

   + سمیرا نکوئیان Samira Nekooeeyan ; ٧:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱٢/٩
comment نظرات ()