برای امروز، فردا و همیشه‌ام

الفبای وبلاگ نويسی

۱- کیفیت :

دلت را آزاد بگذار. بگذار آن چیزی که می خواهد را بگوید. لازم نیست مسائل روز را دنبال کنی. لازم نیست خیلی آکادمیک بنویسی. فکر می کنم یک نوشته ی با کیفیت، نوشته ای است که خواننده بتواند با آن ارتباط برقرار کند. پس با دل بنویس تا خواننده ات هم با دل بخواند. بگذار دلت روی نوشته هایت سند بزند.

۲ـ کمیت:

به همان اندازه ای که لازم است بنویس. گاهی با یک کلمه می توانیم احساسمان را انتقال بدهیم. گاهی هم حتی اگر یک مثنوی بنویسیم، باز هم کم است. یادم است یک بار که وبلاگ ممول را داشتم یک پست طولانی نوشته بودم. چیزهایی که شاید لازم نبود بنویسم. و یکی از دوستان انتقاد کرد و من در جواب گفتم که همه ی این را فقط برای یک جمله نوشتم.  جواب ایشان این بود که خوب همان یک جمله را می نوشتی. پس به اندازه ای که لازم است بنویس. نه بیشتر نه کمتر!

۳ـ رابطه:

به خاطر کامنت جایی و توی وبلاگی کامنت نگذار. آدمها را مجبور نکن وبلاگت را بخوانند و اگر خواندند هم کامنت بگذارند. باز هم بگذار کسی که می تواند به نوشته هایت دل بدهد ، بخواند. و کسی که حرفی دارد، نظر بدهد. خودت هم همین کار را بکن. لازم نیست هر جا که میروی یک رد پا از خودت بگذاری. اگر حرفی داشتی بزن. وگرنه شعر کپی نکن و به عنوان کامنت به خورد بقیه نده. اموشن ها هم خوب هستند، اگر می توانند احساست را نشان بدهند.

۴ـ نگارش:

 از آنجایی که وبلاگها  محیط شخصی و صمیمانه هستند، گاهی ( و البته بیشتر اوقات) نویسنده ها سعی می کنندصمیمیت را بیشتر کنند. و یکی از کارهایی که خیلی شایع است، شکسته نویسی است. ( هنوز  که هنوزاست گاهی از زیر دست خودم هم در می رود.)در صورتی که این کار درست نیست. باید لغات را کامل و با املای صحیح نوشت. و آن چیزی که ما می خواهیم، تو ذهن خواننده اتفاق می افتد. درست مثل کتاب خوانی.

۵ـ توی یک محیط بسته سیگار نکشید! 

مدعوین:

دنیای آبی

تحلیلش کن

حالی به حولی

کدخدا

زمان بیکرانه ، ایران جاودانه

پسری با کفشهای کتانی!

   + سمیرا نکوئیان Samira Nekooeeyan ; ۸:۱٩ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/٦/٢۸
comment نظرات ()