برای امروز، فردا و همیشه‌ام

وای من ، وای من ، وای من

اي بادهاي روان

كه در گردشهاي مكررتان  گيسوانم را به بازي مي گيريد،

اي غافلان از پريشانيهايم ،

من بارها رقص پرشكوه شما را به تماشا نشسته ام.

اما،

هيچ مي دانيد

كه شريك رقصتان،

تك درخت گورستان،

روح مرا نفس مي كشد؟

GSP0001747

انگار مهمانی امروز ، دلتنگی مامان و یاد خانواده ی از هم پاشیده فقط و فقط بهانه ای بود تا بتونم اون

طور که میخواهم توی بغلش گریه کنم.

   + سمیرا نکوئیان Samira Nekooeeyan ; ٧:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/٤/۱
comment نظرات ()